Бир жолу агам айылга кетээрин айтып, карызга акча берип туруумду суранып калды. Акчаны алып, эртең менен үйүнө бардым. Барсам агам кийинип, даярданып, мени эле күтүп отуруптур. Акчаны колуна карматтым.

Агам акчаны алып, кичүү кызын ээрчитип жолго чыкты. “Сен шашпай, чай ичип кет” деп, жеңеме чай берүүсүн буюруп, биз менен коштошуп жолго чыкты.

Жеңем 45 жашта, толмоч, кара тору аял. Өтө деле сулуу эмес, бирок, кызыктыра турган түрү бар. Мектепте мугалим болуп иштейт. Агам кеткенден кийин мага чай берүүгө камдана баштады.

Мен тердеп келгенимди айтып, жуунганы ваннага кирип кеттим. Ваннадан жуунуп чыгып, чайга отурдук. Экөөбүз ар нерсени сүйлөшүп отуруп, жеңем жаны келин болуп келгенде мен 4-5 жашта экендигимди айтып, коркунучтуу жомок айтып берсе коркуп, “жеңе, коркуп жатам, сиз менен жатайынчы” деп айтканымды эстеп, күлүп калды.

Мен калжаңдап “Койнуңузга алып жатчу белеңиз анан?” деп сурап калдым. Жеңем буйдала түшүп, бирок сыр бербей “Жок, мен идиш жууп келгиче уктап калчусуң” деди. Мен да тийишип “Азыр деле кеч эмес сиз менен жатканга” дей салдым. Жеңем кумсара түшүп “Кой, капкаяктагыны айтпай” деп кагып койду. Унчукпай отуруп калдым. Чай ичилип, бата кылдык.

Жеңем дасторконун жыйыштырып, ашканага кирип кетти. Мен телевизор көрүп отуруп калдым. Жеңемдин раковинага калдыратып идиш жууп атканы угулуп жатты. Жанагы калжагымдан кичине денем козуп калган.

 Анын үстүнө жеңем менен жатууну бала кезден кыялданчумун. Айылда жеңемдин душка түшүп жатканын тамдын башына чыгып аңдып, дрочить этчүмүн.

Кийимдеринин арасынан турсийин таап алып, аны жыттап, жеңем менен жатканымды элестетип дрочить этчүмүн. Бирок, эч мүмкүнчүлүк деле болгон эмес, жеңеме буга чейин тийишип деле коргон эмесмин.

Мына ушинтип жеңем 45 жашка келди. Ушуларды ойлоп, бир аракет кылып көрөйүн деп шайтан азгырды.

Ашканга кирип бардым. Жеңем идиш жууп жатат. Акырын белинен кучактап, кулагына: “Бул жолу идиш жууп келгениңизге чейин уктабай күтүп отурам” дедим.

Жеңемдин денеси “дүрт” этип чоочуп, “Коё бер, акмак, агаңа айтам! Коё бер дейм!” деп катуу сүйлөдү. Мен коркуп кетип, коё берип нес болуп туруп калдым.

Жеңем “Мени ким деп ойлоп атасын? Келин болуп келгеним мындай мамиле көргөн эмесмин. Уяты жок!” деп ыйлай баштады. Мен кечирим сурап, ит болдум, эмне кылсаңыз ошо кылыңыз, бирок, эч кимге айта көрбөңүз деп жалдырап ийдим.

Жеңемин басылчудай түрү жок. Кечирим сурап, алдаганга өттүм.

Жакшы көрөөрүмдү, бала кезде жеңемди кыялданганымды айтып бердим. Жеңем ый аралаш күлүп “Чынбы?” деп калды.

Ичимен жеңемдин сөзгө келгенине кыпындап сүйүнүп, болгондой айтып бере баштадым. Кантип аны душка түшкөнүн аңдыганымды, анын турсийин жыттаганымды, аны элестетип дрочить эткен күндөр көп болгонун айтып берсем жеңем баш чайкап күлөт.

Анан экөөбүздүн жатканыбыз туура эмес болоорун, өзүнүн 45 жаштагы карыган аял экендигин, мен кыздар менен далай жатаарымды айтып, бирок, бул сөз ортодо калаарын айтып мени токтотту.

Мен башты жерге салып, кечирим сурадым. Ыңгайсыз абал жаралып, бир маалга чейин үнсүз-сөзсүз отурдук. Мен үйгө кетээримди айтып, ордуман турдум.

Жеңем мени коридорго чейин узатып келип, бут кийимимди кийген соң экөөбүз бири-бирибизди караша түштүк. Жеңеме колумду сунуп, бетинен өөп жатып кулагына “Үйгө барып кыялданам эми сизди” деп тийишип койдум.

Жеңем чыдабай каткырып күлүп жиберип, “Арманын ичте калбасын, макул, мен азыр жуунуп чыгайын” деп ваннага кирип кетти.

Уккан кулагыма ишенбей, бутумду чечип, залга дивандын үстүнө отурдум. Ишенсеңер убакыт өтпөй, тозок болду.

10-15 мүнөттөн кийин жеңем залга кирип келди. Тура калып, белинен имере тартып, оозунан соруп кирдим. Экөөбүз сорушуп атабыз. Тилимди жеңемдин оозуна сойлотуп, жамбашынан, төшүнөн кармалап жаттым.

 Жеңемди акырын диванга жаткызып, чечиндире баштаганда жеңем ынабай, сиксен мындай сик деди.

Макул болуп, халатынын ичине колумду сойлотуп, амынан кармасам сууланышып калыптыр. Шымымды чечип, турсийимдин четинен айгырымды колго алып, жеңемдин турсийин четке жылдырып, айгырымды жеңемдин айдын көлүнө агытып жибердим.

“Ах” деп аңкыштап жиберди. Жеңемдин оозунан соруп, бир колум менен төшүн эзгилеп, сиге баштадым.

Жеңем эринимди тиштегилеп, астымда туйлай баштады. Бирок, катуу дүүлүккөнгөбү же башка себеп мененби бир мүнөттөн кийин жеңемдин ичине эле бошоп салдым.

Жеңем күлүп “Болгону ушул бу?” деп сурады. Мен “Бул башталышы гана” деп, ордуман туруп влажный салфетка алып келип, жеңемдин амын тазаладым. Жеңем туруп ваннага кирип, амын жууп чыкты да сигишпейбиз деди.

(Бет сыйрылгандан кийин баары бир да). Жанына барып, оозунан соруп баштадым. Жеңем башын ала качып, өбүшпөй жатты. Жеңемди күч менен диванга отургузуп, өзүм жерге тизелей отуруп, халатын өйдө көтөрүп, турсийин чечип алдым. Эки бутун эки жакка керип, амынан жалай баштадым.

Жеңем мындайды күтпөгөнгөбү саны менен башымды кысып атты.

 Болбой эле амына тилимди сойлотуп, бармагым менен амына массаж жасай баштадым. Жеңемдин амы бат эле сууланышып, өзү да акырын кыңкыстай баштады.

Эки бутун эки жакка талтайтып, колу менен башымды амына түртө баштады.

 Жүндүү амынан жалап, бир колум менен сиге баштадым. Жеңемдин үнү катуу чыгып, аңкыштап баштады. Болбой эле тилимди соймоңдотуп, жалап, амынан соруп баштадым.

Бир маалда жеңемдин амынан кычкыл ширеси агып, буттары титиреп барып бошоду.

Башымды аласынан чыгарып, оозунан сороюн десем жийиркенгенсип оозун ала качат. Болбой эле оозунан соруп алдым. Экөөбүз беш-алты мүнөт сорушуп жаттык. Бул убакта менин айгырым да козголуп калды.

 Жеңемдин эки бутун эки колума асып, амына котогумду салсам “булк” этип кирип кетти. Кирген соң дароо баштабай, бир мүнөттөй мойнунан жыттап, кулагынан өпкүлөп аттым.

Жеңем чыдабай “Сикчи мени. Кыйнабачы мени” деп жалынып атты.

 Акырын кыймылдап, жай темп менен сигип баштадым. Тепти аз-аздан көбөйтүп, сиге баштадым. Жеңемдин амынан “шалп-шалп” деген үндөр чыгып, жеңем көзүн жумуп, эрдин тиштегилеп башын онго-солго буруп жатты.

Диван кыймылдап, мен бышылдап тердеп сигип аттым. Он мүнөттөй сиккенден кийин позаны алмаштырып, жеңемди үстүмө чыгардым.

 Жеңем чачын жазып, жамбашын чайпап, бир темпте сигише баштадык. Эки колум жеңемдин төштөрүнөн кармалап, катуулап сиге баштадым.

 Жеңем кыңшылап, ар бир кыймыл сайын деми кысылып атты. Үстүмдө он мүнөттөй ат чапкан соң дивандан түшүп, жердеги төшөккө куладык.

 Тизелеп отуруп, жеңемди талтайтып сиге баштадым. Кыңшылап жаткан жеңем эми ачык эле кыйкыра баштады. Денемди тер басып, футболкам чапташып денеме жабышып калды.

Дароо чечип, жеңемди жылаңачтайын десем болбой койду. А макул деп сигишти уланта бердим. Он мүнөттөн кийин тизем кызарып ооруп баштады, кыймылымды тездетип, катуу сиге баштадым.

Жеңем айкырып, коток кирген сайын жамбашын көтөрүп, темпке темп кошуп атты. Бир маалда бел суум жакындап, күшүлдөп-бышылдап жеңемдин амынын төрүнө аттырып салдым.

Бирок, кыймылды токтотпой сиге бердим. Бир аздан кийин жеңем да кыңшылап барып бүтүрдү. Жеңемдин үстүнөн түшкөнгө дарман жок кучакташып шалдырап жатып калдык. Жыйырма мүнөттөй үн-сөз жок кучакташып жаттык.

Эсибизге келгенден кийин жеңем ваннага кирип жуунуп чыкты. Андан кийин мен да кирип жуунуп чыксам жумуртка кууруп коюптур. Отуруп жедик.

Тамак үстүндө жеңем ыракмат айтып, “Буга чейин эмне кылып жүрдүн?” деп күлөт. Көрсө агам менен бир жылда 6-7 жолу эле жатат экен. Агам көбүрөөк ичкенгеби төшөктө алсыз экен.

Анан такыр жеңемди эркелетпей, өөп-жыттап, амын жалабайт экен. Биринчи жолу ам жалатыптыр байкушум.

“Кайниңиз керек болсо күн сайын кызматта” десем күлүп “Шүмшүк дагы сиккин барбы?” дейт. “Жеңе, сизге дагы далай кызык көргөзөм” десем унчукпай күлүп кутулду.

Мен аны “макул” деп кабыл алдым. Тамактангандан кийин бата кылып, жеңемдин оозунан соруп, үйдөн чыгып кеттим. Шаарда иштерим бар эле.