Салам достор мен дагы бир окуяны жазып кетейин.

 Өзүм айылда окуйм. Бизге башка айылдан жаңы мугалим келип сабак берип калды. 10-классмын.

Өзүн тааныштырды. Аты Нуржамал экен. Ак жүздүү, татынакай, фигурасы деле жакшы эле экен. Класстагы кыздар кызыгып турмушка чыккансызбы десе жок деп акырын жооп берди.

Сүйлөгөнү, кыймыл аракети мени жинди кылып койду.

Тим эле назданып сүйлөйт. Сүйлөгөн оозуңдан соруп койсом деп коём ичимден .

Алгебра сабагынан сабак берди. Дайымдай 1-сабагыбыз таанышуу жана билимди сыноо менен өтүп кетти.

Үйгө келдим. Тамактанып жатып апам кошунабыздыкына бир мугалим кыз келиптир имиш го көрдүнбү дейт.

 Кайсыл? деп калдым. Аа, көрсө жанагы эжей кошунам болот экен да деп сүйүнүп койдум.

 Күндөр өтүп жатты. Кыздардан сүрүштүрүп номерин алдым.

Жазышып кыйла жакын болуп калдык. Түшүнбөгөн суроолорумду берип. Бир күнү бир мисалга жардамыңыз керек, тереңирээк түшүндүрүп бересизби десем үйүнө чакырды.

Кеч болуп калган эле. Балдар көчөгө чакырган эле мен отмазка таап, эжекенин үйүн көздөй жүгүрдүм. Үйүнө кирсем ити бар экен чоң. Ырылдап тиштейм деп жулунган. Аны айдап жатсам эжеке чыкты.

 Үй кийимчен, андай көрбөгөм кызыктай эле болду. Кел деп эшигин ачып тозуп алды. Төшөк салып жатканы жатыптыр, олтуруп алып түшүндүрүп жатат. Мен калп эле аа деп түшүнүмүш болгонум менен эки көзүм жамбашында. Тырсыйып көкүрөгү дагы көздүн жоосун алат.

Жука шым кийген экен жамбашынын орто сызыгы да даана байкалды . Менин дагы шилекейим агып карайм.

Эжеке болсо түшүндүрүү менен убара. Кантип болуп кеткенин билбейм колумду жамбашына тийгизип алыпмын. Шак карады.

Көздөрү тан калгандыктан бакырайып кетти.

Анан сөздү буруп бул маселени кантип чыгарабыз десем, мына жообун жазбадымбы сенин оюн каякта дейт. Унчукпадым.

Котогум качан эле туруп шымымды тиреп калган. Макул анда кетейин деп турдум.

Эжеке дагы туруп, мени узатмакчы болду. Коридорго чыктык. Алдымда болчу.

Күзгү бар экен ошондон өтө бергенде колумдагы китеп дептеримди жерге таштап, эжекени артынан кучактадым.

Ай сен жинди болдуңбу деп түртө баштады, кучагымдан чыкканга аракет кылып. Бирок мага таасир деле болгон жок. Кайра бекем кучактап, өпкүлөп, дубалга такап кийимдин сыртынан эле котогумду амына такап туруп түртүп баштадым. Өзүмдү жоготуп, көздөрүм караңгылай түштү.

 Катуу-катуу түртүп баштасам, кач нары акмак деп бетке чапты.

Мен аны коё берип туруп калдым. Эмне болуп атасын уятын барбы дейт. Анан Мен сизди сүйөм жаман ойлобоңуз десем, мен 1997-жылкымын кантип өзүңдөн улуу эмени сүйөсүң дейт.

Сүйөм дедим. Анан кайра кучактадым каршылык көрсөтпөдү. Көтөрүп баягы кирген комнатага алып кирип, өпкүлөп, соруп баштадым. Бирок жакшы деле өпкөндү билбейм.

Дароо кийимдерин чечип өзүмдүн шымымды тизеге чейин түшүрдүм дагы тоңкойтуп акырын котогумду амына киргизейин десем, эжекем көтүн такай берди.

Айла жок котогумду акырын көтүнө такап акырын котогумду көтүнө киргизе баштадым. Коё турчу ооруп кетти деп колун шилекейлей калып көтүн суулап ийди. Акыры коток акырындык менен кирди. Ах деп онтоп, көтүн кыймылдатып сигише баштады. Көтү тар, ысык, өрттөнөт го чиркин.

 Толук киргенде эле чулп деп калпакты соруп алды. Менин котогум дагы чоң, жоон эле. Түрткөн сайын эжеке онтолоп, добуш чыгара кыңкыстай баштады. Уламдап темпти жогорулатып, акыры котокту тыктым түбүнө чейин.

Катуу тыга салып жандуу сиге баштасам ах деп катуу кыйкырып бөлмөнү жаңыртты. Акырын, акырын көтүмдү айрып салба дейт. Мен унчукпай чачынан кармап туруп тапылдатып сиге баштадым. Ушунчалык сонун кумарга биринчи жолу батышым. Эжеке кыңкыстап, тим эле туйлап жатты. Меники бүтүп бара жатканда көтүн мага болушунча ыктап, көтүн сүрө баштады да бир кезде калтырак басып барып бүтүп алды.

Ошол замат эшикке чыгып акырын котогумду жууп келдим да амына салып өзүм билгендей сигип салдым. Мага ыктап белин кыймылдап жатып мен да бүттүм. Үн сөз жок жатабыз.

Бир кезде мени карап ушуну менен акыркы болсун, түштөгүдөй эле унут эл журтка шерменде болбой деп сөз баштады эле, эже көрө жатабыз, азыр ырахатты бузбай жата туралычы десем, күлүп үндөбөй жатып калды.